OSTEOPATHIE

Het osteopathisch redeneren is gebaseerd op het zoeken naar de oorzaak-gevolg verbanden tussen mechanische stoornissen van onze beenderen, spieren, organen en ziektes die resulteren uit deze stoornis.

Drie basisprincipes

1. Het lichaam is een eenheid.

Het lichaam wordt beschouwd als één geheel dat voortdurend in wisselwerking met zijn omgeving staat.

2. Structuur en functie.

Door zijn structuur (o.a. spier- en botweefsel) kan het lichaam functioneren en reageren op zijn omgeving. Bij verandering van structuur zal er een verandering van functie optreden waardoor er verlies aan beweeglijkheid ontstaat wat zich dan weer in pijn kan uiten.

3. Zelfregularisatie en zelfgenezing.

Een aangeboren eigenschap van ons lichaam is zelfverdediging en het kan zich tot op zekere hoogte zelf genezen. We bezitten dus een zelfregulariserend mechanisme dat in staat is ziektes te overwinnen.Dankzij haar eenheid heeft het lichaam de neiging zichzelf te verdedigen. De osteopaat probeert de mobiliteit ter hoogte van de structuur te herstellen en daarna de functie te optimaliseren. Hierdoor kan het lichaam haar aanpassingsmogelijkheden (zelfregularisatie) weer aanwenden om het evenwicht te herstellen.

MANUELE THERAPIE

Manuele therapie wordt aangewend bij klachten aan het bewegingsapparaat, nl spieren en gewrichten, ledematen, rug en nek. Klachten in de wervelzuil of ledematen ontstaan vaak wanneer gewrichten niet goed werken. Vaak is een korte of langere periode van overbelasting van het gewricht de oorzaak van de klacht : bewegen word moeilijk en pijnlijk. Hierdoor kunnen spieren verkrampen en kan de pijn uitstralen naar andere delen van het lichaam. Net zoals in de osteopathie wordt het lichaam als een eenheid gezien en behandeld. Beiden verhelpen ze functiestoornissen door het bewegen en mobiliseren van ledematen, stretchen van spieren en pezen, manipuleren van gewrichten en behandelen van o.a. triggerpunten waardoor de mobiliteit verbeterd wordt en de pijn zal afnemen.